... Στην αρχή βλέπαμε χέρια να κρατιούνται στα κάγκελα, πρόσωπα ταλαιπωρημένα και απορημένα αλλά χαμογελαστά. Και ντρεπόμαστε που άνθρωποι στοιβάζονταν μέσα σε εμπορευματοκιβώτια (container) στο λιμάνι της Χίου. Tο συζητήσαμε. Aντιδράσαμε. Kι έγινε η μεταφορά στο ερειπωμένο εργοστάσιο της ΒΙΑΛ. Και κει πολύ κρύο, άνθρωποι στοιβαγμένοι σε τρύπιες σκηνές που ζεσταίνονταν με μαγκαλάκια και ξυλόσομπες περιμένοντας να περάσει το τρίμηνο της κράτησής τους. Και κει κάποιοι αντέδρασαν, θεωρώντας ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και στην αναζήτηση καλύτερης ζωής. Και γίνεται νέος χώρος κράτησης στο Μερσινίδι. Αλλά κι εκεί στοιβάζονται ακόμη και 20 άνθρωποι σε κάθε λυόμενο οικίσκο, με ελάχιστο χώρο προαυλισμού και πολλά προβλήματα.
Επιλέξαμε αντί της σιωπής την δράση και με δειλά βήματα κερδίζουμε κάθε τόσο λίγα εκατοστά «μπροστά» και πολλά μέτρα «πίσω» σε όσα κατά καιρούς καταφέρνουμε.
Η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους πρόσφυγες Χίου μετράει σχεδόν 5 χρόνια ύπαρξης (2001). Έχουμε τη νομική μορφή της Ένωσης Προσώπων που επιδιώκουν κοινούς στόχους (όπως αναγνωρίζεται στο αρ. 107 Α.Κ.). Οι συναντήσεις μας είναι εβδομαδιαίες και ανοιχτές σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για τα ζητήματα των προσφύγων και μεταναστών. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με ομοφωνία. Δραστηριοποιούμαστε στα θέματα των προσφύγων με αφορμή όσους ανθρώπους φθάνουν στο νησί μας με πρωταρχικούς στόχους:
2005-2006 Διαρκής μέριμνα για τον τραυματισμένο πρόσφυγα Ουαλίντ Νασούρ σε συνεργασία με το Κέντρο Αποκατάστασης Θυματων Βασανιστηρίων. Από τις αρχές του χρόνου ο Ουαλίντ διαμένει στον ξενώνα της εθελοντικής εργασίας Αθήνας με την οικονομική ενίσχυση των συμπολιτών μας. Τον Αύγουστο υπεβλήθη σε νέα επέμβαση για το πόδι του και όλα δείχνουν ότι η υγεία του βελτιώνεται.
Βασική μέριμνα της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου είναι η φροντίδα των ανηλίκων που φθάνουν και συλλαμβάνονται στο νησί μας, μόνα ή με τη συνοδεία κηδεμόνα.
Στα πλαίσια αυτής της μέριμνας εντάσσεται η δρομολόγηση των διαδικασιών και η καθημερινή ενασχόληση ώστε οι ανήλικοι κρατούμενοι να πηγαίνουν σε σχολείο, όπως ορίζουν οι διεθνείς συνθήκες.
Παρά τους σκοπέλους της γραφειοκρατείας, την ακαμψία των κρατικών μηχανισμών, και την (όχι σπάνια) απαξίωση των τοπικών αρχών, η Επιτροπή κατάφερε σε πολλές περιπτώσεις την φοίτηση των ανηλίκων σε δημοτικά σχολεία του νησίου μας, γεγονός μοναδικό κάποιες φορές και σε πανελλαδικό επίπεδο.
Θα αναφερθούμε σε μερικές από τις περιπτώσεις αυτές.
Ποιοί Είμαστε
